خطرات تراریخته از حمله نظامی علیه کشور خطرناکتر هست

دلیل اختلاف نظر مدیران ایرانی با مدیران کشورهای پیشرفته دنیا چیست ؟
سوال :
دلیل اختلاف نظر پیرامون موضوع تراریخته بین مدیران ایرانی و مدیران سلامت کشورهای پیشرفته دنیا چیست ؟

 

باید اذعان کرد در شرایط فعلی و با ظهور اتفاقات مربوط به صنعتی شدن در کشور ما ، مردم سرزمین مان ایران دچار انواع بیماریهای قدیم و نیز جدید شده اند . زندگی صنعتی به تناسب ایجاد رفاه و آسایش توانسته به تناسب آرامش و سلامت مردم این سرزمین را هدف قرار داده و بیماریهای خطرناکی را به مردم این سرزمین تحمیل نماید .

گسترش بیش از حد فشارخون ، گسترش بیش از حد انتظار جهانی دیابت در ایران ، افزایش ناگهانی آمار انواع سرطانها و رسیدن این آمار به مرز هر ۴ خانواده یک نفر ابتلا به سرطان ، بروز اختلالات روحی و روانی مثل اوتیسم ، بیش فعالی و ام اس به طور غیرمترقبه و قابل توجه

یقینا ترکش های زندگی صنعتی ما را تا مرز سقوط در یک پرتگاه تهدید نموده است و اکنون بحث آلوده شدن بیش از حد انتظار غذاها و تغییرات مدیریت شده تخریبی در غذاها پیش آمده است .

باید متذکر شویم ، دیابت نتیجه یک دستکاری عمدی در حذف سبوس از آرد و برنج بوده است که هنوز هیچ مقام مسئولی در کشور پاسخگوی این دستکاری هدفمند نشده است .

ورود به بحث تراریخته که میتواند خزانه ژنتیکی مردم و گیاهان سرزمین ایران را تهدید می نماید نه تنها یک بحث ساده نیست ، بلکه تهدیدی فراتر از یک حمله نظامی گسترده به این سرزمین می باشد .

نکته جالب این است که در حالیکه کشورهای توسعه یافته از پذیرش آسان بذرها در گمرک کشورشان گذشت نکرده و حتی بعد از آزمایشات ژنتیکی اجازه ورود به کشور را صادر نمیکنند ، خوش خیالی است که بحث تراریخته در ایران را ندیده انگاشت . وقتی کشورهای توسعه یافته اینچنین به ورود بذرها و دانه ها به کشورشان حساسیت نشان میدهند نمیتوان اینطور انگاشت که نمیفهمند !!!

نگاه به بحث تراریخته در کشورهایی که صاحب اصلی این تفکر گستاخانه در حیطه دستکاری ژنتیک بوده اند ممنوع گردیده است ، چراکه خطر ورود این محصولات به خزانه ژنتیک ملت و گیاهان سرزمین خود را به اندازه کافی درک نموده اند .

سؤال : آیا مدیریت آب در کشور ایران خوب انجام شده است و ما کمبود آب داریم ؟؟

آیا سازمان مسئول در زمینه حفاظت از محیط زیست کارشناسانه اقدام نموده اند که مشکلات زیست محیطی مثل آب و هوا و … را داریم ؟؟

آیا سازمان حفاظت از محیط زیست توانسته در بحث حفظ ژنوم گیاهان و حیوانات نادر ایران موفق باشد که اکنون مدیران این سازمان با ورود ژنهای دستکاری شده به داخل ژنوم انسانها و گیاهان و حیوانات این مملکت موافقت می نمایند ؟؟

آیا وزارت بهداشت توانسته در کاهش آمار سرطان موفق باشد که اکنون تمامی این سازمانها کوتاهی اقدامات و عملکرد خود را با اجازه ورود تراریخته به سرزمین ایران می خواهند جبران کنند ؟؟

 

یقینا با بهبود عملکرد هر کدام از سازمانهای مسئول و فوق الذکر نه تنها ایرانیان هیچ نیازی به غذاهای تراریخته ندارند بلکه با گستردگی و تنوع اقلیمی کشور عزیزمان ایران یقینا ما میتوانیم به یکی از بزرگترین صادرکنندگان غذاهای ارگانیک در دنیا تبدیل شویم .

اگر بحث تطمیع و نفوذ هدفمند دشمنان در این سرزمین مطرح نیست چرا فریاد دانشمندان ایرانی برای پرداختن به بحث ارگانیک طی دو دهه گذشته به هیچ نقطه عطفی نرسیده است ولی امروز تراریخته مورد حمایت قریب به اتفاق مدیران ارشد مثلث سلامت در کشور قرار گرفته است .

مثلث سلامتی که وزارت بهداشت ، وزارت کشاورزی و سازمان حفاظت از محیط زیست قرار دارد که سلامت مردم ایران را در درون بدنه خود حفظ نمایند .
هر انسان عاقلی این هماهنگی و همسویی در جهت ورود تراریخته و عدم حمایت از محصولات ارگانیک را هم میفهمد و هم در خزانه فکری خود آن را محفوظ خواهد داشت .
مدیرانی که در شرایط فعلی کوتاهی خود را با تراریخته می خواهند جبران کنند ، هیچ وقت نامشان از ذهن نخواهد رفت .
یقینا با ورود سرطان و بیماریهای سخت به خانواده هایشان بوی این فساد را حس خواهند کرد .

امید است هم مدیران و هم مردم و هم نهادهای امنیتی ، خطر این حمایت از تراریخته را زودتر و بدون آسیب درک نمایند .

دکتر مهدی فهیمی

نویسنده مطلب: دکتر مهدی فهیمی