نتیجه توسعه “طب سنتی” صرف‌جویی در منابع نظام سلامت است

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس گفت: آنچه که مسلم است، طب سنتی تمرکزش بر پیشگیری به جای درمان است بنابراین اگر در حوزه طب سنتی به درستی کار کنیم اثراتش در مدیریت منابع نظام سلامت چشمگیر خواهد بود. عباسعلی پوربافرانی در گفتگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاری تسنیم درباره عملکرد و خروخی “دانشکده‌های طب سنتی” پس از گذشت بیش از ۱۰ سال از تاسیس آنها اظهار کرد: متاسفانه با وجود سیاست‌های ابلاغی نظام سلامت از سوی رهبر معظم انقلاب و قانون برنامه ششم توسعه، در ابتدای راه یک خیز جدی برای به انحراف راندن طب سنتی برداشته شد که در این باره می‌توان به افول جایگاه معاونت طب سنتی در وزارت بهداشت به اداره کل طب ایرانی اشاره کرد.

این عضو کمیسیون بهداشت مجلس افزود: با این حال در حال حاضر چند ایراد بزرگ در حوزه طب سنتی داریم؛ نخست اینکه افراد به درستی توجیح نشدند، مطلب دوم اینکه زیر‌ساخت‌های لازم برای ترویج و توسعه طب سنتی فراهم نیست و مطلب سوم ناتوانی در ایجاد تفکیک بین مراکز طب سنتی علمی و تجربی است.

پوربافرانی متذکر شد: بر اساس آنچه که در برنامه ششم توسعه تاکید شده و مطابق سیاست‌های ابلاغی رهبر معظم انقلاب، طب سنتی باید جایگاه علمی به‌دست آورد و در سیاست‌های نظام سلامت ادغام شود؛ با این حال متاسفانه هنوز این جایگاه به‌دست نیامده چرا که ظرفیت‌ها و زیرساخت‌های لازم ایجاد نشده است.

وی درباره میزان اثرگذاری توسعه طب سنتی در کاهش هزینه‌های نظام سلامت امروز کشور اظهار کرد: آنچه مسلم است، طب سنتی تمرکزش بر پیشگیری به جای درمان است؛ بنابراین اگر در حوزه طب سنتی به درستی کار کنیم اثراتش در مدیریت منابع نظام سلامت چشمگیر خواهد بود چرا که از بسیاری از هزینه‌ها جلوگیری خواهد کرد و از سویی به اقتصاد خانواده‌ها نیز کمک خواهد کرد.

عضو کمیسیون بهداشت تصریح کرد: اگر در حوزه طب سنتی به‌صورت علمی حرکت کنیم، هم اقبال جامعه را در پی خواهد داشت و هم عاملی برای جلوگیری از عوارض داروهای شیمیایی خواهد بود.

پوربافرانی تاکید کرد: بدون شک راهبری طب سنتی بر پایه علم و مطابق اسناد بالادستی و قانون به عهده وزارت بهداشت است؛ با این حال اگر وزارت بهداشت عزمی در ارتقاء جایگاه طب سنتی نداشته باشد اتفاق چشمگیری نخواهد افتاد؛ از سویی باید توجه کرد که تمامی حوزه‌های نظام سلامت برای ارتقاء جایگاه طب سنتی باید پای کار بیایند یعنی با قرار گرفتن آموزش در کنار پژوهش و غذا و دارو می‌توان به آینده طب سنتی امیدوار بود.

نویسنده مطلب: دکتر مهدی فهیمی