مشاوره طب سنتی, مشاوره طب سنتی

فطام یا همان (از شیر گرفتن)

فطام (از شیر گرفتن)

فطام یا همان (از شیر گرفتن)

مقصود از فطام (هنگام از شیر گرفتن) این است که دیگر به طفل شیر ندهند و برای آن زمانی را بایددر نظر گرفت که طفل در سلامت کامل باشد.
بهتر این است که در بهار و پاییز او را از شیر بگیرند نه در تابستان که احتماًل می‌رود مریض شود. هرگاه ملتفت شوند که اسهال دارد یا مبتلا به اسهالی است که قبل از وبا پیش می آید او را از شیر نگیرند، اگر هم از شیر گرفته باشند دوباره به او شیر بدهند تا مرض وبایی به کلّی موقوف گردد.
حدّ وسط شیر دادن را بعضی بیرون آمدن دوازده دندان یا جمیع دندان های شیر قرار داده اند ولی این حد اعتباری ندارد به جهت اینکه در بعضی دندانها زودتر و در بعضی دیرتر بیرون می آید،
چنانچه مذکور خواهد شد بعضی با دندان متولّد می شوند، بعضی دیگر از بیست ماهگی تا دو سالگی را معیّن کرده اند، بالجمله برای اینکه خطرات تسنین (روییدن دندانها) و امراضی که در آن وقت عارض می‌شود بگذرد، باید صبر کند تا دندان های اوّلیّه همگی خارج شوند، آن وقت از شیر بگیرند.
گاهی وقت شیر گرفتن و غذادادن می‌رسد و هر غذایی که به طفل می‌دهند هضم نمی شود و روز به روز ضعیف می‌گردد.
از این است که معدۀ او هنوز قوّت هضم غذا را ندارد به خصوص اگر غذا سنگین و غلیظ هم باشد که احتماًل دارد موجب ورم امعا (روده‌ها) شود، در آن وقت بالضّروره باید آن قدر شیر بدهند که معده قوّت بگیرد و بتواند غذا را هضم کند،
امّا باید بگوییم اگر خیلی از موعد شیر گرفتن بگذرد باید باز هم شیر بدهند البته طفل از نموّ باز می ماند، تنبل و لاغر شده، استخوان های او نرم مانده و مستعدّ نرمی استخوان (راشیتیسم) می‌گردد؛
چرا که شیر آن قدر مغذی نیست که کفایت بدن را در وقتی که همۀ دندان ها بیرون آمده انجام دهد و طبیعت بدن انسان غذا می طلبد.
همین که شروع به دادن غذا کردند باید شیر را کم کنند و کم کم شیردادن شب را موقوف کرده، در بین روز هم از دفعات آن بکاهند و سپس از مقدار آن کم کنند تا به کلّی قطع شود.
از شیرگرفتن بعضی از اطفال خیلی مشکل است، متّصل گریه میکنند، در این حالت لابد باید دواهای تلخ و بدمزه مثل افسنطین و جنطیانا و صبر زرد به سر پستان خود بمالند که دیگر سینه مادر را نگیرد.
همین که طفل را از شیر گرفتند از دادن گوشت و غذاهای ثقیل غلیظ پرهیز کنند. اوّل غذاهای آردی و نباتی و به تدریج گوشت های طیور و غذاهای حیوانی بدهند که موجب تحریک و ورم مجرای تغذیه نشود.
باید دانست که در شیر قند فراوانی وجود دارد پس اگر طفل را یک مرتبه از شیر ببرند و غذای او را منحصر به مواد آردی و حیوانی و نباتی که شیرین نیست کنند طفل مریض می‌شود
بنابراین باید این ملاحظه را داشته عسل، شکر سرخ، شیره ها موادی که به طور طبیعی شیرین هستند به او بدهند.
در هنگام از شیر گرفتن کودک هر قدر کمتر به طفل شیر میدهند به تدریج شیر مادر هم کمتر می‌شود تا وقتی که به کلّی قطع گردد و شیر تمام شود، امّا گاهی با وجود از شیر گرفتن کودک شیر او کم نمی شود، در این حالت باید هر روز صبح گل زیرفون را طبخ کرده، بنوشد.
در خلاصـهالحکمه آمده است: «و بر تارک سرِ آن حنا بندند یک روز در میان. و نشاسته در سرکه و گلاب حل کرده بر آن طلا نمایند. و شبها حنا بر دست و پای آن بسته و روز وقت ظهر در میان دوغ گاوی سرد نشانیدن و بر بدن او مالیدن مفید است. »
و این به آن معنا است که بر فرق سر کودک حنا ببندند یک روزدر میان نشاسته را در گلاب و سرکه حل کنند و بر سینه ها بمالند و شبها به دست و پای او حنا ببندند و موضع ظهر در میان دوغ گاوی سرد او را بنشانند و حتی بر بدن او بمالند.
 
فطام2 - فطام یا همان (از شیر گرفتن)

فطام (از شیر گرفتن)


توجه به نکات ذیل برای این مطلب ضروری است:

مدت زمان کامل شیردهی طبق نظر قرآن کریم، ۲۴ ماه قمری است؛ لذا سعی کنید به هیچ وجه قبل از این مدت کودک را از شیر نگیرید.
راه های مختلفی برای ایجاد بی میلی کودک نسبت به پستان مادر وجود دارد؛ انواع روش هایی که منجر به بدرنگی و بدمزّگی پستان می شوند.
پیشنهاد ما «صبر زرد» است که از قدیم الایّام به عنوان یک روش ساده و مؤثّر، مورد استفاده زنان ایرانی بوده است. مقدار کمی صبر زرد را در مقدار اندکی آب حل کرده روی سینه بمالید. رنگ سیاه صبر زرد باعث خواهد شد که کودک، رغبتی به گرفتن سینه نداشته باشد.
کودکان سِمِج تر، معمولاً به محض چشیدن طعم تلخ صبر زرد، از شیر خوردن منصرف خواهند شد. البته بسیاری از مادران، اقدام به رنگ کردن پستان خود با ماژیک و مانند آن می کنند که تا وقتی کودک نخواهد سینه را بمکد؛
مشکل مهمّی را در پی نخواهد داشت امّا اگر کودک با دیدن هیبت ناساز پستان، کوتاه نیاید و اقدام به مکیدن سینه کند؛ موادّ شیمیایی و خطرناک این گونه رنگ ها، وارد بدن نازنین او خواهد شد.
در مدت از شیر گرفتن کودک، شبها وقتی که کودک خواب است؛ یکی دو نوبت به او شیر بدهید تا کمی سینه تخلیه شود.
در روز، چند بار سینه را زیر آب سرد گرفته و با فشار به عقب، آن را ماساژ دهید.
اکثر مادران با کارهای ساده فوق به نتیجه مطلوب خواهند رسید و کم شدن تحریک ناشی از مکیدن پستان، به تدریج، ترشّح شیر را متوقّف خواهد کرد.
در مواردی که ترشّح شیر از سینه کم نمیشود میتوان از دوا های خشک کننده استفاده کرد.
راحت ترین راه آن است که مادر، روزی ۱ تا ۲ بار و هر بار یک قاشق غذاخوری «سُداب» را با یک لیوان آب، ۱۵ دقیقه روی حرارت کم جوشانده صاف کرده شیرین نموده میل کند.
در مدتی که کودک را از شیر می گیرید باید از مصرف غذاها یا دوا هایی که باعث افزایش شیر می شوند، پرهیز کنید (رازیانه، شوید، آویشن، سیاهدانه، زیره سبز و…).
اگر برای مادر قابل تحمّل باشد؛ می تواند در این دوره، مصرف غذاهای سردی را در رژیم غذایی خود، اندکی افزایش دهد.
رفتار بسیاری از کودکان در هنگام جدا شدن از شیر، مشابه یک فرد داغدار در فراق یار عزیز خود است؛ لذا در این دوره بیشترین محبّت را به او داشته؛ با روش های مختلف وی را سرگرم کنید تا کم کم این داغ! را فراموش کند.
بیدارخوابی والدین در نیمه های شب بر سر بالین کودکی که بنابر عادت خود برای شیرخوردن از خواب برمی خیزد؛ چیز غریبی نیست؛ لذا والدین باید به لحاظ روحی، خود را برای این مشکلات کاملا طبیعی آماده کنند.
اشتباه بسیاری از والدین این است که با این استدلال که بهتر است خود و فرزندانشان، یک بار این استرس را تحمّل کنند؛
به طور همزمان، اقدام به از شیر گرفتن و نیز آموزش کنترل ادرار و مدفوع به کودک خود می کنند؛ غافل از این که تحمّل این دو استرس همزمان، برای کودک بسیار سنگین است.
در این حال، یا حدّاقل یکی از این دو اقدام به شکست می انجامد یا اگر هم به ظاهر موفّقیتی در کار باشد؛
به تجربه بسیار دیده ام که چنین کودکانی پس از یک دوره چند ماهه یا چند ساله کنترل ادرار و مدفوع، بدون وجود دلیل ظاهری خاصّی، دچار مشکلات متعدّدی در این زمینه ازجمله بی اختیاری دفع، شب ادراری و مانند آن می شوند.
پیشنهاد ما این است که حدّاقل یک دوره چند ماهه بین این دو اقدام فاصله بیندازید و بعد از این که مطمئن شدید که کودک، داغ شیر نخوردن را فراموش کرده است؛ نسبت به آموزش دفع ادرار و مدفوع به وی اقدام کنید.
البتّه این مسئله در مورد کودکانی که توانایی آن را دارند که قبل از دو سالگی در مورد کنترل ادارار و مدفوع، آموزشهای لازم را فرا بگیرند؛ مصداق نخواهد داشت. در زمان دندان در آوردن نباشد بلکه در فاصله بین دو دندان در آوردن باشد.
با ملایمت و مدارا و به دور از هرگونه ترس و غم و ناراحتی باشد.
بتدریج با افزایش غذاهای خوشمزه و لقمه ای نیاز او را به شیر کم کنید.

اسباب شادی و بازی را بیشتر فراهم نمایید.

طریقه خشکانیدن شیر جوشانده نی شکر (شش مثقال در دویست مثقال آب) بنوشد یا مطبوخِ دو مثقال برگ غار بدهند،
این درخت در نقاط مختلف کشور به نام برگ بو می‌باشد و نام عربی آن در کتب قدیم غار و رند ذکر شده است و نیز غذاهای تحریک کننده و سنگین را ترک کند و پستان ها را گرم بپوشاند.
برای هماهنگی و رزرو نوبت بر روی کلمه شماره کلیک کنید
دوستدار سلامتی شما
بازگشت به لیست

مطالب مرتبط