طب سنتی «مجموعه ای است از دانسته ها، مهارت ها و اعمال که بر پایه نظریه ها، باورها و تجربه های بومی فرهنگ های مختلف است خواه قابل شرح باشد یا نباشد، که در بهداشت و نیز پیشگیری، تشخیص، بهبود و مداوای بیماری های جسمی و ذهنی مورد استفاده قرار می گرفتند.»

برخی از انواع طب سنتی مورد استفاده در سراسر دنیا عبارتند از:

طب سنتی چین، طب سنتی کره ای، طب سنتی آفریقایی، طب سنتی ایرانی، آِوروداو طب سنتی اروپایی، نوشته های علمی که به مطالعه طب سنتی می پردازند عبارتند از گیاه درمانی، اتنومدیسین، مردم گیاه شناسی و انسان شناسی پزشکی.

دانشمندان بزرگ طب سنتی

جورجیس، یکی از اعضای خاندان بختیشوع، به عنوان اولین پزشک شناخته می شود. ماسویه از پزشکان جندی شاپور در قرن هشتم میلادی بود که به عنوان پزشک خصوصی هارون الرشید برگزیده شد. در قرن نهم میلادی جنبش بزرگی در تالیف و ترجمه کتابهای پزشکی، چشم پزشکی، گیاه شناسی و جانور شناسی شکل گرفت، این جنبش به ترجمه بسیاری از کتابهای یونانی، سوری، پهلوی و هندی به زبان عربی که زبان رسمی آن دوران بود منجر شد. در این میان ترجمه دایره المعارف در ماتریامدیکا اثر دیوسکوریدس شهرت فراوانی دارد.
این ترجمه تحت عنوان کتاب هیولی الطب فی الحشائش والسموم که در رابطه با علوم چشم پزشکی، گیاه شناسی و جانور شناسی است به مرجع ارزندهای در شیمی و چشم پزشکی تبدیل شد.