انجیر

نام های دیگر:انجیل،دیوانجیر،شال انجیر،هنجیر،کِرار،گم سو و…

انجیر درختی است از خانوانده توت،با برگ های پنجه ای و سبز تیره که بلندی آن تا شش متر می رسید و چون در مقابل سرمای ثشدید مقاومت ندارد در مناطق معتدل و نیمه گرم کشت می شود.

شاخه های انجیر منشعب و شکننده است و گل های آن کوچک هستند و به صورت نر و ماده در کنار هم قرار دارند که پس از لقاح و تکامل به میوه های فندقه کوچکی تبدیل می شوند و در قسمت گوشت دار نهنج قرار می گیرند و کم کم بزرگ می شود و به انجیر تبدیل می گردد.

دراکثر ادیان الهی به انجیر اهمیت زیادی داده شده و امروز بیش از ۶۰۰ نوع متفاوت آن در دنیا وجود دارد. این میوه در اکثر نقاط ایران از جمله فارس،اصفهان،اهر،خوزستان و خراسان به خوبی رشد می کند.

برگ ذرخت انجیر به عنوان دمنوش و جوشانده دارای خواص درمانی زیادی است.

خواص درمانی:

انجیر کاهش دهنده کلسترول،اوره خون وتصفیه کننده خون می باشد.انجیر منبع خوبی از پتاسیم به شمار میرود،خون ساز است.

تأثیر برروی دستگاه گوارشی:

انجیر دستگاه هاضمه را تقویت می کند خوردن انجیر قبل از غذا باعث تحریت اشتها می شود. انجیر بهترین میوه برای تمیزکردن روده بزرگ است.سرشار بودن انجیر از پتاسیم،تأمین کننده سلامتی کودکان ضعیف و بی اشتهاست.انجیر منبع غنی فیبر غذایی می باشد.

تأثیر برروی دستگاه عصبی:

انجیر مسکن اعصاب وتقویت کننده هوش است.

تأثیر برروی دستگاه تنفسی:

جوشانده غلیظ انجیر خشک برای بهبود سرماخوردگی،التهاب و عفونت مجاری دستگاه تنفسی و ذات الریه بسیار مفید است.انجیر برای کسانی که تنگی نفس دارند مفید است. انجیر بوی بد دهان را از بین می برد.

تأثیر بر روی دستگاه حرکتی:

انجیر دارای مقدار زیادی کلسیم است.برای بهبود نقرس مفید است.

طبیعت:

انجیر از نظر طب قدیم ایران،گرم و تر است.

عوارض:

انجیر برای کبدهای ضعیف مناسب نیست،زیاده روی در مصرف انجیر تولید نفخ شکم و اسهال می کند.

برگرفته از کتاب:میوه های ایران زمین

نوشته:دکترمهدی فهیمی

نویسنده مطلب: دکتر مهدی فهیمی