درباره ذرت بیشتر بدانیم ؟

بلال ، ذرت ، جو رومی یا گندم مکه اسامی است که از این خوراکی وجود دارد. از خانواده گندمیان است و خصوصیاتی مثل گندم دارد. طبیعت آن سرد و خشک است.

محل رویش ذرت آمریکای مرکزی بوده و حدود یکصد سال قبل وارد ایران شده است. به همین خاطر اگر مطالبی از خواص آن را به بوعلی سینا نسبت میدهند تقریبا اشتباه است . زمان ایشان این خوراکی نبوده و تازه صدسال است که به ایران آورده شده است. بیشتر خواصی که از آن مطرح میکنند مربوط به طب بومی میباشد. مصرف ذرت پخته بهتر از سرخ شده آن با زغال است.

طبیعت سرد و خشک بلال باعث بالا رفتن سودا در بدن میشود و بهتر است با ملاحظه مصرف شود. مدل طبخ بلال بر مفید بودن یا مضر بودن آن تأثیر میگذارد. نوع پخته شده با آتش ، سودا را بیشتر میکند و بهتر است گرایش خود را به سمت پخته این محصول ببریم.

کسانی که میانه روز غذای سنگین نمیخورند ، میتوانند آب پز شده ذرت را با حجم کم به عنوان خوردنی انتخاب کنند. در ترکیبات ذرت ۸۰% نشاسته وجود دارد که میتواند چاق کننده باشد. ۶% روغن دارد که از اسیدهای چرب غیر اشباع است.

معمولا همراه با بلال از نمک استفاده میکنند . از آنجا که مصرف نمک توصیه نمیشود میتوان از آویشن در مصرف آن کمک گرفتن که هم طعم خوبی میدهد و هم نبود نمک را جبران میکند .  بدلیل آنکه ذرت اسیدهای چرب غیراشباع دارد ، طب غربی روغن ذرت را توصیه میکند ولی در طب سنتی توصیه به مصرف روغن های گرم است . روغن ذرت قابل قیاس با روغن کنجد و ارده کنجد نیست و توصیه میشود روغن مصرفی را از روغنهای گرم انتخاب کنید .

چنانچه کاکل ذرت را به میزان ۱۰ تا ۳۰ گرم در یک لیتر آب بجوشانید میتواند حجم ادرار را بالا برده و سنگریزه های کلیه را دفع نماید . چنانچه به کاکل ذرت ، خارخسک و دم گیلاس را نیز اضافه کنید نتیجه را بهتر میکند . خانم های باردار و شیرده از این ترکیب برای دفع سنگ کلیه هرگز استفاده ننمایند .

 

نویسنده مطلب: دکتر مهدی فهیمی